- Ήταν 14 του Μάρτη 1879 που γεννήθηκε ο Α.Α [1879- 1955] .Κορυφαίος φυσικός και θεμελιωτής της θεωρίας της σχετικότητας.
Την 27η – 9 – 1905 πριν 110 χρόνια διατύπωσε σε ηλικία 26 χρόνων ,την ειδική θεωρία της σχετικότητας και την περίφημη εξίσωση του Ε = mc2, σε άρθρο του στο γερμανικό περιοδικό ''Χρονικά της Φυσικής''.
- Ακολουθεί το άρθρο του με τίτλο '' Γιατί σ ο σ ι α λ ι σ μ ό ς '' το οποίο δημοσιεύτηκε
πρώτη φορά στο πρώτο τεύχος του αμερικανικού περιοδικού Monthiy Revve ,το 1949
WHY S O S I A L I S M ? - SY ALBERT E'I'NSTE'I'IN
- (...) Αναρίθμητες φωνές έχουν ισχυριστεί εδώ και καιρό ότι η ανθρώπινη κοινωνία περνάει
κρίση ,ότι η σταθερότητά της έχει κλονιστεί σοβαρά.[...] Συζητούσα πρόσφατα με έναν έξυπνο
και καλοπροαίρετο άνθρωπο την απειλή ενός ακόμη πολέμου που θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο την επιβίωση του ανθρώπινου είδους // και ότι μια υπερεθνική οργάνωση θα είχε προστασία…
- Τότε ο επισκέπτης μου ,πολύ ήρεμα και ψυχρά μού είπε:''Γιατί είστε τόσο βαθιά αντίθετοςστην εξαφάνιση της ανθρώπινης φυλής;'' [...]
Είναι δύσκολο να απαντηθούν τέτοια ερωτήματα με μια σιγουριά .Θα προσπαθήσω όσο μπορώ πιο καλά …
[...] Η οικονομική αναρχία της καπιταλιστικής κοινωνίας όπως αυτή είναι σήμερα ,είναι αληθινή πηγή του κακού.Βλέπουμε μπροστά μας μια τεράστια κοινότητα παραγωγών τα μέλη της οποίας αγωνίζονται ασταμάτητα να στερήσουν το ένα το άλλο από τα προ'ι'όντα της συλλογικής εργασίας -όχι με τη βία, αλλά μάλλον εφαρμόζοντας πιστά νόμιμα κανόνες εγκαθιδρυμένους.Σε σχέση με αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα παραγωγικά μέσα- δηλ. η συνολική παραγωγική ικανότητα ...,μπορεί νόμιμα να είναι ιδιωτική ιδιοκτησία ατόμων.
- ...Θα αποκαλώ ''εργάτες'' όλους εκείνους που δεν μετέχουν στην ιδιοκτησία των παραγωγικών μέσων -παρ'όλο που αυτό δεν αντιστοιχεί πλήρως στη συνήθη χρήση του όρου.Ο ιδιοχτήτης των μέσων παραγωγής είναι σε θέση να αγοράζει την εργατική δύναμη του εργάτη. Χρησιμοποιώντας τα παραγωγικά μέσα ,ο εργάτης παράγει νέα αγαθά που γίνονται ιδιοχτησία του κεφαλαιοκράτη.
Το ουσιώδες σημείο αυτής της διαδικασίας είναι η σχέση μεταξύ αυτού που ο εργάτης παράγει και αυτού με το οποίο πληρώνεται ,πράγματα που μετριένται και τα δυο με όρους πραγματικής αξίας, έτσι που η σύμβαση εργασίας είναι ''ελεύθερη'' ,αυτό που ο εργάτης αποκομίζει καθορίζεται όχι απ'την πραγματική αξία των αγαθών που παράγει ,αλλά από τις ελάχιστες ανάγκες του και τις απαιτήσεις των καπιταλιστών για εργασιακή εξουσία σε σχέση με τον αριθμό των εργατών που ανταγωνίζονται για θέσεις εργασίας.
Είναι σοβαρόνα κατανοήσουμε ότι ακόμη και στη θεωρία η πληρωμή του εργάτη δεν καθορίζεται από την αξία του προ'ι'όντος του. - Το Ι.Χ κεφάλαιο τείνει να συγκεντρωθεί σε μερικά χέρια ,εν γένει εξαιτίας του ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστών και εν μέρει επειδή η τεχνολογική ανάπτυξη και η αύξηση του καταμερισμού εργασίας ενθαρρύνουν τη δημιουργία μεγαλύτερων παραγωγικών μονάδων σε βάρος των μικρότερων.
Το αποτέλεσμα αυτών των εξελίξεων είναι μια ολιγαρχία ιδιωτικού κεφαλαίου η τεράστια δύναμη της οποίας δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί ουσιαστικά ακόμη και από μια δημοκρατικά οργανωμένη πολιτική κοινωνία.
Αυτό αληθεύει γιατί τα μέλη των νομοθετικών οργάνων επιλέγονται από πολιτικά κόμματα που χρηματοδοτούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό ή έστω επηρεάζονται από ιδιωτικούς καπιταλιστές που για πρακτικούς λόγους διαχωρίζουν το εκλογικό σώμα από το κοινοβούλιο.
Η συνέπεια είναι ότι οι εκπρόσωποι του λαού ντε φάκτο δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μη προνομιούχων τμημάτων ...
Επι πλέον ,υπό τις παρούσες συνθήκες οι κεφαλαιοκράτες αναπόφευκτα ελέγχουν ,άμεσα ή έμμεσα τις κύριες πηγές πληροφόρησης [τύπος,ραδιόφωνο,εκπαίδευση]. Είναι λοιπόν πολύ δύσκολο και σε πολλές περιπτώσεις σχεδόν αδύνατο για τον εξατομικευμένο πολίτη να οδηγηθεί σε αντικειμενικά συμπεράσματα και να κάνει χρήση έξυπνη των δικαιωμάτων του.
- Η κατάσταση στην οικονομία που βασίζεται στην ιδιωτική ιδιοκτησία του κεφαλαίου χαρακτηρίζεται λοιπόν από δυο κύριες αρχές :α) τα παραγωγικά μέσα [κεφάλαιο] κατέχονται ιδιωτικώς και οι κάτοχοι τα κάνουν ό,τι θέλουν. β) ,η σύμβαση εργασίας είναι ελεύθερη.Φυσικά δεν υπάρχει πούρα καπιταλιστική κοινωνία με αυτήν την έννοια.
Ειδικότερα πρέπει να πούμε ότι οι εργάτες ,μέσα από μακρόχρονους και σκληρούς αγώνες ,έχουν πετύχει να εξασφαλίσουν μια κάπως βελτιωμένη μορφή ''ελεύθερης σύμβασης εργασίας'' για μερικές κατηγορίες εργατών.
Όμως ,εξεταζόμενη ως ένα σύνολο ,η σημερινή οικονομία δεν διαφέρει και πολύ από τον πούρο καπιταλισμό.
- Η παραγωγή γίνεται για το κέρδος ,όχι για τη χρήση της. Δεν υπάρχει πρόνοια ότι όλοι εκείνοι που είναι ικανοί και πρόθυμοι να εργαστούν θα είναι πάντα σε θέση να βρίσκουν εργασία.
Ο ''στρατός των ανέργων'' υπάρχει σχεδόν πάντα. Ο εργάτης φοβάται συνεχώς μην χάσει τη δουλειά του.
Μια και οι άνεργοι και οι κακοπληρωμένοι εργάτες δεν δημιουργούν μια επικερδή αγορά ,η παραγωγή καταναλωτικών αγαθών περιορίζεται και η συνέπεια είναι μεγάλα δεινά. Η τεχνολογική πρόοδος οδηγεί συχνά σε ακόμη μεγαλύτερη ανεργία παρά στη μείωση του φόρτου εργασία για όλους.
Το κίνητρο του κέρδους σε συνδυασμό με τον ανταγωνισμό μεταξύ καπιταλιστών ,ευθύνεται για την αστάθεια στη συσσώρευση και στη χρήση του κεφαλαίου, που οδηγεί σε όλο και πιο σοβαρές υφέσεις. Ο απεριόριστος ανταγωνισμός οδηγεί σε τεράστια σπατάλη εργασίας ,καθώς και στον ακρωτηριασμό της κοινωνικής συνείδησης των ατόμων…
Είναι αυτός ο ακρωτηριασμός των ατόμων που θεωρώ ως το χειρότερο κακό του καπιταλισμού.
Ολάκερο το εκπαιδευτικό μας σύστημα υποφέρει από αυτό το κακό.Εμφυσούν στο σπουδαστή την υπερβολικά ανταγωνιστική συμπεριφορά ,προπονώντας τον στη λατρεία της επίκτητης επιτυχίας ως προετοιμασίας για τη μελλοντική καριέρα του.
- Είμαι πεπεισμένος ότι υπάρχει μόνον ένας τρόπος για να εξαλειφτούν αυτά τα σοβαρά κακά ,καθαρά και ξάστερα μέσα από την εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής οικονομίας , που θα συνοδεύεται από ένα εκπαιδευτικό σύστημα προσανατολισμένο προς κοινωνικούς στόχους.
Σε μια τέτοια οικονομία ,τα μέσα παραγωγής είναι ιδιοκτησία της κοινωνίας της ίδιας και χρησιμοποιούνται με σχεδιασμένο τρόπο. Μια σχεδιασμένη οικονομία ,που προσαρμόζει την παραγωγή στις ανάγκες της κοινότητας ,θα διανέμει την απαιτούμενη εργασία μεταξύ όλων εκείνων που είναι ικανοί να εργάζονται και θα εξασφαλίζει τα προς ζην σε κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί. Η εκπαίδευση πέρα από την ανάπτυξη των έμφυτων ικανοτήτων του καθένα ,θα προσπαθεί να αναπτύξει το αίσθημα ευθύνης απέναντι στους συνανθρώπους μας αντί να υμνεί την εξουσία και την επιτυχία όπως γίνεται στη σημερινή κοινωνία μας.
- Ωστόσο ,είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι η σχεδιασμένη οικονομία δεν είναι ακόμη ο σοσιαλισμός. Μια σχεδιασμένη οικονομία μπορεί να συνοδεύεται από την απόλυτη υποδούλωση του ατόμου.Η επίτευξη του σοσιαλισμού απαιτεί την επίλυση μερικών πολύ δύσκολων κοινωνικο-πολιτικών προβλημάτων : πώς είναι δυνατό, με δεδομένη την τρομακτική συγκέντρωση πολιτικής και οικονομικής εξουσίας να αποτραπεί η γραφειοκρατία από το να γίνει παντοδύναμη και αλαζονική; Πώς μπορούν να προστατευθούν τα δικαιώματα του ατόμου και να εξασφαλιστεί ένα δημοκρατικό αντίβαρο στην εξουσία της γραφειοκρατίας ;
- Στη σημερινή μεταβατική εποχή είναι ύψιστης σημασίας η διαφάνεια για τους στόχους και τα προβλήματα του σοσιαλισμού. Επειδή ,υπό τις παρούσες συνθήκες ,η ελεύθερη και ανεμπόδιστη συζήτηση αυτών των προβλημάτων έχει φτάσει να γίνει ένα πανίσχυρο ταμπού ,θεωρώ ότι η ίδρυση αυτού του περιοδικού συνιστά μια σπουδαία υπηρεσία κοινής ωφέλειας.'' - Άλμπερτ Α'ι'νστάιν // ΓΙΑΤΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ;
(για την επιλογή- επιμέλεια ) : Αντώνης Κ. Πρεκατές, δάσκαλος. Τρίκαλα 16- 3- 2017
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου