Σ τ η γ ι ο ρ τ ή τ η ς Μ α ρ ί α ς . . .
Ευθυμογράφημα από τον επαναπατριζόμενο Θεσσαλό πολίτη Βάιο Φασούλα
Σε μια μεστωμένη παρέα ανδρών και γυναικών, μια γυναίκα ρώτησε έναν άνδρα πόσο χρονών είναι και ο άνδρας απάντησε.
Λοιπόν! Για όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα, Χρόνια Πολλά…
και προσοχή, δεν πρέπει να μαρτυράμε τις χρονολογίες μας.
Εμένα θα με εγκαταλείψουν όλες οι φιλενάδες μου.
Βρε, συ κορίτσι! Τι με ρωτάς, ποια χρονάκια να σου πω;
Τα δικά μου, τα δικά σου, των τριγύρα κοπελιών;
Ή των αγοριών τα χρόνια που μας βλέπουν και γελούν,
δεν ακούς τον Παναγή καθώς παίζει το μπεγλέρι
«τσακ!» οι χάντρες του να σκάνε κι όλο να χαμογελάει
που τα χρόνια του δε λέει κι όπως πάντα τα βολεύει
με τη Μαίρη, σύζυγό του, την περνάει ζωή χαριτωμένη.
Και ο Γιώτης τη δική του πού και πού την αποφεύγει
η κοιλιά της, λέει ο δόλιος, έγινε πολύ χοντρή
και η Μάρω, αυτή του δένει τα κορδόνια το πρωί
και στο λιόγερμα του λέει, Γιώτη μ’ χόντρυνες πολύ,
όπου δεν μπορεί να σκύψει, ο έρμος, μήτε μία πιθαμή.
Α, εδώ είναι κι ο Πανούσος και πιο εκεί κι ο Παναγιώτης
Μάριος, Τάκης και Πανάγος και μια αρμάθα γιορτινοί
στα κορίτσια που γιορτάζουν σήμερα της Παναγιάς
να τους στείλουν θέλουν όλοι δυο λουλούδια της χαράς.
Στη Μαρία που γιορτάζει, στη Μαριώ, στη Μαριγώ, στη Μαριέττα, στην Πιπίνα, που ο Τάκης, χωρατεύει κι εκείνη αγριεύει σαν τη λέει και ψιψίνα και ο Τάκης, γέλιο που κάνει! κι εκείνη βγάζει νύχια
κι ο καβγάς τους θεριεύει γίνεται το έλα να δεις, μα στο τέλος
της ημέρας πασπατιώνται, ηρεμούν, μέρα είναι της γιορτής.
Δες κι άλλες όμορφες γυναίκες που γλυκαίνουν τη ζωή,
την ημέρα τους γιορτάζουν και οι άνδρες τους μαζί,
την Μαρούσα και την Δέσπω, Ντέπη, Πέπη και τη Ζέπω,
Πάνη, Τούλα και την Πέγκυ και την στρουμπουλή την Τότα,
που ο Μάριος όταν πεισμώνει τη φωνάζει, είσαι σαν κότα
που του γέννησε εφτά παιδιά λες και ήτανε αβγά.
Αλλά ας ευχηθώ κι εγώ Χρόνια Πολλά στο δικό μου το Μαριώ,
στη μητέρα των παιδιών και γιαγιά των εγγονών μας.
Χρόνια Πολλά θα πω και στης γειτονιάς τη Μαίρη! Τη Μαριώ, τη Μαριγώ, τη Μύριαμ, τη γλυκιά κι είναι Εβραία μια ματιά της
και σε σφάζει και σε στέλνει για θυσία το κορμί της αν κοιτάξεις.
Τη Μαιρούλα, τη Μαριγούλα! Τη Μαρίτσα…, που τη λέω και Μαρίκα, σαν θυμάμαι την κατσίκα ή την άλλη που την κρένω και Μαράκι και μου φεύγει το μεράκι! Τι θα πω στη Μαρουσιάνα σαν τη βλέπω στο πηγάδι που ’ρχεται νερό να πάρει και τις κάψες μου να σβήνει με πυρόλογα και χάρη; Αμ! Την άλλη, τη Μαρούσιου, την ξανθιά σαν ηλιαχτίδα που πετά σαν πεταλούδα και της άνοιξης τη γύρη, μου τη στρώνει για κρεβάτι; Και την άλλη, των Αγράφων, που τη λούζει ο καταρράκτης και απ’ την ομορφιά της χάνει την πορεία του ο ήλιος; Ή την άλλη, από τον κάμπο, που με τραγουδά το βράδυ συντροφιά με νυχτοπούλια, με βατράχων μελωδία και φεγγάρι ασημένιο να κρατά στην αγκαλιά της; Αχ! Μαριώ! Μοσχομυρίζεις και την άνοιξη ζαλίζεις κι εμέ μου δίνεις χάρες τη ζωή να συγκρατήσω να σου λέω τραγουδάκια κι αγαπητικός σου θα ’μαι, και για σένα και για κείνη, και τις δώθε και τις κείθε κι η στεντόρεια φωνή μου θα ακούγεται ως πέρα...
…
Χρόνια Πολλά στους εορταζόμενους με τις καλλίτερες ευχές για υγεία, χαρά, δημιουργία, επιτυχία.
Τρίκαλα Πόλη του Ασκληπιού 14-10-2015 - 14-08-2018
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου